Bruiloft in India - Deel 1 (Deel 2 volgt hopelijk snel ;))
Het heeft even geduurd, maar nu toch even de tijd gevonden (lees: genomen) om wat over onze korte reis naar India op de website te zetten.
Donderdag 8 december
Vandaag gaat de reis dan echt beginnen.... Na de laatste voorbereidingen zijn de koffers dicht en de kinderen op hun logeeradres. Wij vertrekken om 21:00 naar Dusseldorf na eerst een tussenstop gemaakt te hebben in Breda om te eten (en Sander zijn broek schoon te maken na het tegen de gepekelde auto te hebben gestaan bij het inladen van de bagage).
Om 23:00 rijden we de parkeer garage van hotel Maritim binnen. De lift stopt recht voor de receptie, inchecken verloopt vlot en ook het parkeren tegen gereduceert tarief wordt direct geregeld. Het vinden van kamer 661 lijkt een groter probleem. Na eerst kamer 611 geprobeer te hebben komen we dan eindelijk toch in onze kamer terecht ;)
Nu eerst een flesje champagne open ....
Ondanks dat we op het vliegveld zaten hebben we totaal geen last van vliegtuigen gehad, gelukkig!
Vrijdag 9 december
Na lekker te hebben uitgeslapen lopen we een rond 11:30 over de loopbrug van het hotel naar het vliegveld. Daar aangekomen bleek het toch verstandiger te zijn geweest online in te checken. Er staat een enorme rij bij de incheck balie van Emirates. Sander probeert nog snel online in te checken terwijl we in de rij staan, helaas zonder resultaat. Gelukkig gaat het een stuk sneller als het Visum halen bij de ambassade ;)
Na een tijdje zien we ook Frank en Ingrid in de rij staat. Ook zij hebben niet online in kunnen checken. Nadat de man voor ons ook het gewicht van zijn koffer met veel gerommel onder de 30 kilo heeft weten te krijgen zijn wij aan de beurt. Wij kunnen vast koffie gaan drinken terwijl Frank en Ingrid nog in de rij staan.
Op naar de duane, waar Sander er natuurlijk uit wordt gepikt om gefouilleerd te worden. Ik kon daar wel om lachen, totdat ik zag dat mijn tassen apart worden gezet. Alles moest eruit, gelukkig zat er niks in dat niet mee mocht en konden we verder naar de laatste controle, de paspport controle. Nadat de man even aan mijn identiteit had getwijfeld mochten we toch verder. Richting Tax Free shops ... Nog even tijd voor een kop koffie en wat lekkers. Nu kan ik niet meer terug en moet ik het vliegtuig in!
Het eerste half uur zit ik niet echt op mijn gemak maar al snel gaat het beter. We krijgen wat te drinken en een zakje zoutjes. Al vrij snel daarna komt er ook een warme maaltijd: salade met gerookte zalm, rijst met 2 soorten curry en kwark met vruchten. Ook krijgen we er een flesje wijn bij. Het is best lekker en ik kan me weer een beetje ontspannen.... Voor ik het weet gaan de uren voorbij en kondigt de piloot aan dat we gaan landen in Dubai, om kwart voor twaalf plaatselijke tijd. Mijn eerste vliegreis zit erop en met twee dichtgeklapte oren stap ik uit het vliegtuig in Dubai.
Zaterdag 10 december
Wachten .... om kwart voor 4 vertrekt het volgende vliegtuig. Nadat we uit het vliegtuig kwamen werden we in een volle bus, met alleen sta plaatsen gepropt. Na een kwartier rijden kwamen we aan het het vliegveld. Nog een keer schoenen uit, riem af en bagage op de band. Deze keer gelukkig zonder problemen. Zij leken het daar allemaal wel best te vinden en dus zaten we al snel weer aan de koffie. Na alle spanning wilde ik nu wel even een sigaretje roken, maar we hadden nog geen enkele plek gezien waar dat mocht. Uiteindelijk vonden we een rookhokje, maar daar was het zo mistig dat we niet binnen durfde te gaan. Gelukkig kregen we een tip dat er in een Engelse pub wel gerookt mocht worden. Op naar de pub dus, en al snel zaten we een colaatje te drinken met een sigaretje erbij.
Even later arriveerden ook Leon en Pascalle bij de pub. De groep was compleet en we konden weer verder. Na nog wat rond te hebben gekeken bij de winkels en een bezoek aan een warm water toilet gingen we naar de gate. Daar aangekomen bleken onze boarding passes niet in orde te zijn en we kregen dus nieuwe boarding passes. Tot onze verbazing stond daar Business Class op. Direct daarna werd omgeroepen dat First- en Business Class ging boarden, we hoefden dus niet eens te wachten. Geweldig!
Terwijl Economy Class nog aan het boarden was zaten wij al op een ruime comfortabele Business Class steol te genieten van een welverdiend glas champagne :)
Eenmaal aangekomen op Calicut kregen we ook daar weer een voorkeursbehandeling. We staken natuurlijk boven de meesten reizigers uit en we werden direct uit de rij gehaald om geholpen om meteen door de controle te gaan. Dat duurde lang, de man vond het blijkbaar erg leuk om ons onze namen te laten uitspreken. Dat hebben we dus allemaal ook meerdere malen moeten doen. Iedere keer verscheen er een brede grijns op de man zijn gezicht.
Binnen was het al warm, maar buiten was het echt even wennen. Erg drukkend en het leek alsof je hele dikke lucht aan het inademen was. En stinken ... enorm! Toen we onze chauffeur hadden gevonden was een probleempje, hoe krijgen we van 6 mensen de bagage op het dak en in de auto? Met enige moeite is het toch gelukt en we zijn niets verloren onderweg naar het eerste resort: Viityri
We hadden het verkeer in Calicut al meegemaakt, en daarvan waren we al onder de indruk. In de bergen leek men zich helemaal onkwetsbaar te voelen, ook daar geldt: wie het hardste toetert heeft voorrang. (Haarspeld) Bochten afsnijden met een absurd hoge snelheid is eerder regel dan uitzondering. Later begrepen we ook dat er op die weg regelematig volle bussen de ravijnen inreden. Onderweg kwamen we 9 haarspeld bochten tegen die waren genummerd. Daarnaast waren ze ook erg creatief geweest met de verkeersborden, veel andere dan met doodskoppen erop hebben tijdens de heenreis niet gezien. Hier zagen we ook de eerste aapjes. Je zou ze kunnen vergelijken met de duiven in Nederland: waar iets te eten valt (afval) zijn apen.
Eenmaal angekomen op het resort waren we uitgeteld, onderweg hadden sommigen van ons al een stukje gemist omdat ze hun ogen niet meer open konden houden. Bij aankomst werden we verwelkomd met een erg lekker kopje thee en herbal water. Iets wat uiteindelijk onze neusgaten uitkwam. Het bleek namelijk een gezondheids resort te zijn. Geen alcoholische drank en verder eigenlijk alleen herbal water (roze en warm), thee en koffie. Eigenlijk was de beste keus het herbal water, de koffie en thee waren er niet te drinken, hoe goed ze hun best ook deden.
Later die dag zijn we nog even een stukje gaan wandelen en zagen toen erg vreemd lopende rupsjes lopen. Ze liepen eigenlijk alleen op de voorkant en achterkant van hun lijf. Achteraf bleken het ook helemaal geen rupsen te zijn, maar bloedzuigers .... het wemelde ervan.
'a Avonds hebben we lekker gegeten, a la carte eten kon er niet. Alle maaltijden waren een buffet, maar het was wel heerlijk (meestal). Vaak had je geen idee wat je aan het eten was namelijk, soms verschoot je van kleur omdat het toch wat pittiger was dan gedacht. Een ander keer zat je bijna te kokhalzen ... ook hierbij weer alleen herbal water te drinken.
Na het eten koelde het flink af, we zaten dan ook vrij hoog in de bergen. Veel warmer dan een graad of 15 was het niet. Vandaar dat er na het eten altijd een kampvuur gemaakt werd waar we dan nog even nakletsten met elkaar of andere gasten van het resort.
Eindelijk was het tijd om te gaan slapen, en wat sliep dat bed lekker de eerste nacht!
Zondag 11 December
Heel opimistisch hadden we de dag ervoor aangegeven ook mee te doen met de ochtend wandeling die om half acht begon. Helaas hebben wij ons verslapen. We hebben zelfs het ontbijt gemist. Tja, wat ga je dan doen als je midden in het oerwoud zit? Laten we naar een stad gaan besloten we. Waar wisten we nog niet, maar gelukkig hing er een kaart in de receptie en daarop hebben de dichtsbijzijnde 'grote' plaats gezocht. Toen onze chauffeur er was en hij vroeg waar we heen wilde waren we eruit: Kalpetta.
Onderweg van Viityri naar Kalpetta kwamen we langs een theeplantage waar we natuurlijk even moesten stoppen om te kijken te ruiken en om even de benen te strekken. Na even op de plantage te hebben rondgelopen en wat foto's en film geschoten te hebben vervolgen we onze reis naar Kalpetta.
Eenmaal in Kalpetta is het toch niet wat ervan verwacht hadden, dit was indrukwekkend. Open riolen en enorm vies. En dat was dan een van de grote steden in de buurt. Wel een prachtige ervaring om daar een aantal uren rond te struinen. Er waren volop winkeltjes waar we dan ook naar hartelust hebben rondgekeken. Uiteindelijk kwamen we met niet meer thuis dan een grote zak groene thee (die nog erg lekker is ook), een kilo koffie bonen (die smaakt net als de koffie die we daar kregen, dus ook ons espresso apparaat kon er niet echt wat lekker van maken). En verder natuurlijk een paar zijden shawls, die welgeteld 75 cent per stuk kosten. En dat was dan nog wel de chickste winkel in de stad. Bij binnenkomst werd je natuurlijk hartelijk ontvangen, vervolgens wijst iemand je de weg in de winkel, een iemand helpt je dingen uitzoeken. En dan begint het; een iemand brangt je spullen naar de kassa, de ander doet het in een zakje en geeft het aan de volgende. die schrijft een bon (in tweevoud) en niet er 1 aan het zakje. Dan wordt het zakje naar de kassa gebracht (2 meter verderop). Daar wordt het bonnetje er weer afgehaald en het zakje en bonnentje aan de volgende gegeven. Dat is de man van het geld en mag je betalen.
We hadden ons ontbijt gemist en begonnen wel hongerig te worden, op zoek naar een plek om te lunchen. De chauffeur wist wel een goed restaurant. Wij waren benieuwd. Om te beginnen hadden ze er een biertje, iets wat ik niet vaak drink maar bij temperaturen wel naar snakte. Verder heerlijk 'westers' gegeten: kipfilet, salade en frietjes ...en BIER; daar knapte je van op. En dat voor 1500 roepies voor zes personen.
Op de heenweg hadden we al wat soevenier kraampjes gezien, dus besloten we op de terugweg maar eens bij eentje te stoppen. uiteindelijk natuurlijk bij een winkeltje gestopt waarvan de chauffeur de eigenaar kende. Erg vriendlijke mensen die volgens mij de dag van hun leven hadden. In totaal kochten we er voor ongeveer 1000 roepies souvenirs, armbandjes, sleutel hangers ... eigenlijk allemaal rommel, maar bij gebrek aan wat beters toch maar gekocht. Bovendien help je de mensen van het winkeltje natuurlijk enorm.
Na deze korte, maar toch vermoeidende trip naar Kalpetta belosten om na het eten de avond wandeling te gaan doen. Daarvoor konden we ons in ieder geval niet verslapen. Kijk hier voor wat meer foto's op de theeplantage.